Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi

pogrzeb świecki
Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi Palmy i krzyż z nekrologów większości chrześcijan W kulturach związanych z katolicyzmem, prawosławiem czy protestantyzmem, pogrzeb należy do tzw. sakramentaliów (nie: sakramentów).
Grzebanie zmarłych związane jest z przekonaniem, że w końcu czasów przyjdzie Jezus i nastąpi zmartwychwstanie ciał.
Zmarłego zwyczajowo chowa się złożonego do trumny w ubraniu, w pozycji leżącej, z rękami splecionymi na brzuchu lub klatce piersiowej.
Przyjęło się w tym kręgu kulturowym, aby zmarli w trumnie wyglądali ładnie, dlatego zmarłych poddaje się zabiegom kosmetycznym.
W ich przebiegu na ogół maskuje się pośmiertne zmiany twarzy czy jej urazy powstałe w chwili śmierci. Uzupełnia się braki ciała atrapami, masami plastycznymi lub woskiem, o ile była taka potrzeba ze względów estetycznych (dotyczy to braku kończyn). Trumna ze zmarłym umieszczana jest najczęściej w grobach ziemnych, wykopanych na głębokość ok.

2 m, następnie zasypywanych i przykrywanych nagrobkiem kamiennym lub betonowym.

Rodziny bogatych zmarłych składają trumny w murowanych grobowcach, w których można umieścić kilka kolejnych trumien. Wyjątkowo zamożni zmarli bywają składani w monumentalnych grobowcach, rozmiarem i stylem przypominających małe domki, kaplice czy nawet pałace. Każdy grób powinien posiadać opis, informujący o nazwisku osoby pogrzebanej, dacie urodzenia (lub według innego zwyczaju ? wieku w chwili śmierci) i dacie śmierci oraz czasami kilka słów religijnego lub osobistego odwołania się do osoby zmarłej. W tej grupie kulturowej dopuszcza się również pochówek osoby zmarłej po spopieleniu ciała w specjalnym piecu kremacyjnym (kremacja) i zsypaniu prochów do urny.
Stosuje się to zwłaszcza w krajach protestanckich i zlaicyzowanych.
Ta forma pogrzebu jest także wybierana, gdy wygląd zwłok sprawia, że nie powinny być pokazywane przed pochówkiem. Konieczne jest jednak pochowanie prochów w całości w jednym miejscu, wykluczone są więc pochówki polegające np.

na rozsypaniu prochów w miejscach ważnych dla danej osoby, lub jej rodziny, czy też wrzucenie do rzeki.

Motywacja takiej formy pochówku musi być zgodna z zasadami wiary.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrzeb

ziemne pojedyncze

Rodzaje grobów Tradycyjne ziemne pojedyncze (bez prawa murowania) - grób do którego chowa się trumnę ze zwłokami lub szczątkami i zasypuje ziemią ziemne rodzinne (dwumiejscowe); bez prawa murowania - grób służący do pochowania więcej niż jednej trumny, ze zwłokami lub szczątkami murowane pojedyncze - grób do którego, chowa się trumnę ze zwłokami lub szczątkami murowane rodzinne (dwumiejscowe) - grób służący do pochowania więcej niż jednej trumny, ze zwłokami lub szczątkami grobowce rodzinne - niewielkie budowle mogące pomieścić trumny w części nadziemnej i podziemnej Urnowe ziemne pojedyncze - grób do którego chowa się urnę z prochami i zasypuje ziemią ziemne rodzinne (dwumiejscowe) - grób służący do pochowania więcej niż jednej urny z prochami murowane pojedyncze - grób do którego, chowa się urnę z prochami murowane rodzinne (dwumiejscowe) - grób służący do pochowania więcej niż jednej urny z prochami katakumby - pomieszczenie podziemne posiadające nisze, przeznaczone do pochowania zwłok, szczątków w trumnie lub prochów w urnie kolumbarium - miejsce naziemne posiadające nisze, przeznaczone do pochowania zwłok, szczątków lub prochów w urnie Groby nieznanego żołnierza ? zazwyczaj wydzielone w specjalnej strefie cmentarza groby, będące często grobami masowymi. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gr%C3%B3b

Zmarli w Indiach

pogrzeb świecki
Pogrzeby wyznawców hinduizmu Zmarli w Indiach są spalani nad brzegami rzek lub w ich pobliżu, aby resztki zmarłego wyrzucić do jej nurtów.
Zmarli, w odświętnym ubraniu, owinięci w cienkie tkaniny, składani są na stosach z drewna i obkładani kwiatami.
Tak przygotowany stos podpala się i czeka do momentu, aż uczestnicy ceremonii uznają, że doszło do spalenia.
Nie zawsze ma to miejsce, ponieważ stopień kremacji zwłok zależy od zamożności rodziny, ilości i jakości zgromadzonego drewna.
Dlatego zdarza się, że nadpalone ciało zawijane jest w nową tkaninę i w takiej postaci wyrzucane do najbliższej rzeki.
Zamożnym rodzinom udaje się spalić zwłoki z pomocą łatwopalnych dodatków (nafta, benzyna czy spirytus), więc proces spalenia zwłok w tym przypadku jest daleko posunięty.
Wtedy tylko niewielka ilość popiołów zostaje wyrzucona do rzeki. Wyznawcy hinduizmu uznają za najgodniejsze miejsce pochówku rzekę Ganges, jako miejsce święte.
Z tego powodu w tej rzece spoczęło najwięcej szczątków ludzkich ze wszystkich znanych rzek na Ziemi. Pogrzeby w krajach muzułmańskich Wyznawcy wszystkich religii islamskich dążą do tego, aby ich zmarli byli pochowani nie później niż 24 godziny po śmierci.
Dłuższy pobyt zwłok według wierzeń grozi uwięzieniem duszy zmarłego w jego ciele i poważne kłopoty z dotarciem do raju. Rzadko wyznawcy islamu wnikają w przyczyny zgonu, gdyż wierzą, że skoro Bóg (Allah) chciał czyjejś śmierci, ludzie nie powinni wnikać w to, jaki sposób śmierci wybrał dla danego zmarłego. Dlatego praktycznie nie są znane w tym kręgu kulturowym sekcje zwłok, które bywają główną przyczyną opóźnień pochówków np.
w Europie. Ze względów na szybką organizację uroczystości pogrzebowych, o miejscu pochówku decyduje miejsce, w których doszło do śmierci ? pogrzeb odbywa się w pobliżu miejsca zgonu.
Tylko bogaci muzułmanie praktykują przewożenie zwłok do miast rodzinnych zmarłego i do mogił rodzinnych.
Transport zwłok do innych krajów zdarza się wśród wyznawców islamu wyjątkowo rzadko.
Ma to miejsce np.
w przypadku członków grup rządzących lub rodzin królewskich. Ciało zmarłego, umyte i ubrane, owija się w tkaninę, bez używania trumien, składa się do grobu ziemnego.
Zasypany grób rzadko pokrywa się dodatkowymi ozdobami, poza cienką, kamienną płytą z wyrytym imieniem i nazwiskiem zmarłego.
Często pomija się daty urodzenia i śmierci.
Niekiedy opisuje się okoliczności śmierci.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrzeb
.
Dodane: 02-11-2016 06:08

Tagi: pogrzeby pogrzeb świecki

Widok do druku:

pogrzeb świecki